گفتم دوستت دارم . . . . گفت : " دروغ می گویی ! "

روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت                                                       

                                                           زیر باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم                                                                   

                                                           آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

روز میلاد  ، همان روز که عاشق شده بود                                                                

                                                                مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت 

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید                                                               

                                                                   عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد                                                             

                                                            پسری ساده که یک روز کبوتر شد و رفت